"Dat was me een weekie weer wel he"
Zoiets zou ik dan ongeveer zeggen als ik op de vrijdag na het werk een afsluitend doorzakkertje doe op een niet nader te noemen terrasje in Zwolle (IYKYK).
De afgelopen tijd ben ik iets stiller geweest op de socials, ik kreeg wat berichtjes of ik nog leefde. Jawel.... Dat alles zal ik hieronder uitleggennnn.
Thanks for checking in y'alll, en bedankt voor het tijd nemen hier te komen en te lezen of te scannen, whatever je doet, have fun with it! 🥰🙏
Laatste Dagen In Spanje
Nou, daar gaan we dan, de laatste dagen in Spanje merkte ik dat ik mijn fietsritme begon kwijt te raken. Het was erg heet overdag, de wegen waren vrij saai (als in, dagenlang hetzelfde uitzicht). Natuurlijk alsnog mooi en zeker met regelmaat kippenvel van de uitzichten, maar het euforische van de eerste prachtige landschappen begon af te nemen en ik begon 'Spanje-klaar' te geraken. Een gevoel wat ik herkende van de vorige tocht. Als ik naar mijn gevoel te lang in een land zit, heb ik behoefte aan nieuwe prikkels, een nieuwe taal, een nieuwe omgeving, nieuwe mensen, nieuwe culturen, nieuwe valuta... een nieuwe uitdaging.
Ik merkte dat ik steeds het idee had van, joh ik fiets in de ochtend wat, dan land ik rond een uurtje of 14:00 op een stekkie, ga lekker zwemmen in de zee, eten en tukken. Wat natuurlijk helemaal prima is. Mag ik lekker zelf weten wat ik doe jatogh niettannn...
Maarehh dat zorgde er wel voor dat het hele idee van fietsreis afnam. Hiermee doel ik op echt in het fiets/reisritme komen. Nu had ik elke dag een douche, halve rustdag enzo. Leek het meer alsof je in de ochtend ff naar de gym gaat, en dan nog een hele dag voor je hebt. Maar jezelf wel qua suikers en vetten beloont alsof je een marathonnetje hebt gerend weejwel.
Enfin, na wat van deze half tamme dagen mezelf weer eff bij elkaar geraapt en de laatste meters getrapt.
Op het laatste stukkie in Spanje kwam ik langs een bijzonder adres. Een prachtig huisje boven op een berg met uitzicht op zee. Hier woont familie van een vriendin, en we hadden semi afgesproken te mikken om ongeveer daar gelijk te zijn. Dit liep iets anders, ik was er wat eerder. Maar was eveneens welkom. Ik ben enorm gastvrij ontvangen en heb een super leuke tijd gehad. Het leek wel een missie, even naar de supermarkt kostte zo'n 20/30 minuten met de auto. Door de smalle en steile bergpaadjes heen cruizen. Super vet, had echt het idee alsof ik in een game zat ofzo. Wij kennen da nie in Nederland ehhh. De dag dat ik daar zat, was net de dag dat het begon met regenen (voor het eerst weer sinds mei daar in de regio vertelde ze). Toch wel weer getroffen dan! Bedankt Adrie, Erna en Mirte! Na afscheid genomen te hebben rolde ik de berg weer af, terug naar de bewoonde wereld.
(Foto's door Mirte)
Op Naar Marokko 🇲🇦
De rit vanaf dit bezoek tot de ferry was ongeveer 2 dagen fietsen. Ik vond tussendoor een prachtig spotje. Verlaten pandje natuurlijk weer, met eveneens zeezicht. Ik besloot hier het kampementje op te gooien en te slapen, heerlijk weer even in de buitenlucht te tukken, met geluid van de zee op de achtergrond.
Op weg naar Tarifa. Het zuidelijkste puntje in Spanje, daar van waar de ferry gaat naar Marokko. Een plek waar het volgens mij altijd als een gek waait. En dat heeft deze jongen gemerkt ook. Met een gemiddelde van 10kmpu een flinke dag wezen trappen. Aangekomen in Tarifa was dan ook op elke hoek een surfschool en alleen maar stores van surfmerken. Ik besloot een camping te pakken, en me voor te bereiden op de oversteek. Paspoort opzoeken, simkaartje checken, valuta checken, eerste woordjes stampen etc.
Dag erna, wekkertje gezet en op tijd die kant op gerold. De ferry vertrok om 11:00 en inchecktijd was 2u van te voren. Douane door, fietsje op de ferry geparkeerd en plaatsgenomen in dit varende marketingbureau. Ferry doet een uur over 14km... in de hoop dat je dus die hele bar leeg snackt en drinkt. Werd zelfs nog even omgeroepen dat de shop ook open was en je gerust mocht komen kijken. Er zat een Lego-winkel aan boord en ga zo maar door... Ahja. Tijdens de rit een formuliertje ingevuld, en er zat 2 Marokkaanse douaniers, die je paspoortstempeltje al in de ferry zette, slimme move. Scheelt weer een hoop gedoe.
Daar zijn we dan, aangekomen in Marokko! Lekker zonnetje op de bakkes, en het gekke was... Ik vertrok om 11u in Spanje, maar kwam aan om 10:00 in Marokko na een uur varen. Had hier niet over nagedacht, maar zit dus 2u tijdsverschil in die 17km oversteek... Beetje tijdreizen dus. Wel vet als je zoiets op je verjaardag doet, ben je gewoon 2 uur extra jarig. Maarja, dat terzijde.
Drone Ouleh
De ferry uitgefietst, en de eerste meters op Marokkaans grondgebied. En ook primeurtje, nieuw continent unlocked, Afrika! Ik door naar de douane, kwam als eerste aan (want ja, op de fiets trap je iedereen voorbij hehe). Douaniers komen naar me toe, zien mijn statief op mijn fiets en vragen. Do you have drone? En ditttt was het moment dat ik de bui voelde hangen. Ik probeerde wat dom te spelen, you mean camera? En liet mijn camera zien. No no "drone drone", zeejtie.
--
Oke, even zijspoortje... er werd van te voren al verteld dat ze vrij strikt waren met drones. Nu ben ik 23 grenzen over gefietst naar Indonesië met een drone op zak, en nergens een probleem mee gehad. Ik heb bewust gekozen de drone niet te verbergen in een van de tassen, of te demonteren. Maar juist in mijn heuptas te doen. Vanuit daar mijn paspoort, telefoon en portemonnee te flashen, alsof het leek dat er enkel zulke zaken in mijn heuptassie zaten, en mochten ze moeilijk doen, ik al mijn tassen open kon maken en ze niets konden vinden.
--
(Even fototje tussendoor anders wordt het zo'n lang stuk)
En toen... toen kwam de hond... Nou zoals jullie misschien weten ben ik niet de grootste hondenfan. Zeg maar gerust, niet. Ben meer van de pussy's jwz. Nogmaals de vraag, en ik besloot open kaart te spelen. Want stel ik zei nee, met de mogelijkheid dat hij door de scanner alsnog gezien werd was het een ander probleem. (Volgende keer sowieso wel liegen, maarja) Ik toverde de drone tevoorschijn. Vertelde dat ik bezig ben met een documentaire. Dat het maar een klein onschuldig dingetje is... naja je kent het wel, proberen het probleem te downplayen. Maar dat ging er niet in. De big boss kwam eraan en moest meelopen... De drone wordt ingenomen kwam het op neer.
"HOW MUCH?", ik zeg kifesh ah sahbi, wat, wat? Nee geintje, ik bleef gewoon beleefd doen hoor... Netjes opgevoed, dit dat (shoutout papa en mama 💙). Hij wou weten hoeveel de drone nieuw kostte. Ik weet dat wanneer het om geld gaat, je altijd lager moet inzetten, dus heb gezegd dat ik de drone tweedehands heb gekocht voor een klein bedrag. "NEW PRICE?". Ehmm... en ik noemde een lager bedrag op. Dit was maar goed ook... De drone wordt maximaal voor 45 dagen vastgehouden, en ik betaal een percentage van de prijs bij het ophalen van de drone. (Kan alleen in cash natuurlijk, en ohja, geen wisselgeld). Als na 45 dagen de drone niet was opgehaald, wordt deze als 'achtergelaten' beschouwd. Hmm...
Geen mogelijkheid tot verzenden, geen mogelijkheid tot iets anders. Enige ding is, binnen 45 dagen op deze locatie ophalen, betalen en direct de oversteek maken, of drone kwijt. 🥲
--
Na wat Kees van der Spek moves, besloot ik het voor nu te slikken zoals het was. Ik had afgesproken met Hassan, een vriend van me die hier een huis heeft. Hij nodigde me uit de eerste dagen in zijn huis door te brengen, en de eerste zaken te regelen.
Ik werd hartelijk ontvangen door Hassan en zijn broer Hicham. Ik werd goed gezet met veel lekker eten, Hassan had een Tajine bereid en we hebben samen heerlijk gegeten en bijgekletst. Veel muntthee gedronken en wat sightseeing gedaan.
Mijn hoofd zat een beetje in de kronkel. Als je uitgangspunt is om een film te maken, en een van je camera's is weg verdraait een groot stuk van het concept. Daarbij zit er ineens tijdsdruk op. Wat betekent dat ik binnen 45 dagen de locatie moet opsporen, en weer terug zien te komen bij deze ferry om de drone op te pikken en de overgang naar Spanje weer te pakken. Ook dit gaf een 'change the plans'. Ik zat namelijk te flirten met de gedachte om vanaf Marrakech een vlucht te pakken naar Oslo en vanaf daar terug te fietsen en voor de kerst terug te zijn, of misschien richting Azië om daar te 'overwinteren'. Al deze opties vielen ineens weg, en ik moest helder nadenken, maar kon het niet goed overzien. Hoelang zou ik hier blijven, blijf ik elke dag met een druk boven mn hoofd hangen dat ik terug moet.
Long story short... de keuze gemaakt om een runnetje te doen. Duur geintje, maar wel meer ademruimte. Ferry terug geboekt naar Spanje, een locker gehuurd voor 3 maand, daar de drone ingelegd, en een ferry terug. Ritje van 1 dag. Wanneer ik de drone terug zou sturen naar Nederland, betekent dat ik deze 'kwijt' ben totdat ik weer terug ben. Met deze locker kan ik hem weer oppikken. Betekent alsnog dat ik weer terug moet met de ferry, maar nu zonder tijdsdruk. En vanuit Spanje kan kijken wat ik ga doen. Knoop doorgehakt, meer rust.
Nerd Lifestyle
Inmiddels zat ik nog steeds bij Hassan en Hicham. Hassan was inmiddels naar een andere stad gegaan, hij moest een pakketje ophalen en ontving daar andere gasten uit Frankrijk, en Hicham was er oke mee dat ik nog eventjes daar bleef plakken. Even beknopt, zijn broer Hicham doet hetzelfde als ik. Freelance websiteklussen, grote projecten. Digitale concepten bedenken en uitwerken. En ik herkende me enorm in zijn vibe en ging daar iets te gemakkelijk in mee. Wakker worden > laptop open > lekker nerden op een project > eten > nerden > slapen. En dat repeat. Dit hebben we enkele dagen gedaan, hij met zijn projecten, ik met mijne. Ik had namelijk al een tijdje een concept in mijn hoofd, en besloot de tijd dat ik met mijn drone in overweging zat, nuttig te gebruiken.
<start promotion>
DigitaalGeboortekaartje.nl, dé toevoeging voor je fysieke geboortekaartje. Hier kun je een mooie pagina aanmaken met alle gegevens. Daarbij kun je een fotoboek toevoegen, mijlpalen, gastenboek, afstreepbaar kadolijstje en ook een kraamvisiteplanner. Ideaal, zo hoef je niet 100 appjes heen en weer te doen telkens. Deze pagina maak je aan, je ontvangt een kleine QR-code die je op je fysieke kaartje kunt printen, en kunt delen via de familie / vrienden-app. Zo krijgen opa en oma hun fysieke kaartje, en die oude vriend van vroeger waarvan je z'n adres kwijt bent, een linkje. Ideaal toch?
</end promotion>
En zo werden de eerste dagen in Marokko gevuld, weinig fysiek fietsen, maar veel kilometers op de digitale snelweg gefietst. Uiteindelijk heb ik de dronerun afgelopen zaterdag uitgevoerd. Ben ik afgelopen zondag weer vertrokken, en heb de eerste meters gemaakt in Marokko.
Heb je het tot hier gered? Woooowww, respect! Je hebt een betere spanningsboog dan de gemiddelde tiktok gebruiker. Maar... zeg nou eerlijk... hebbie echt alles gelezen?
Los van dat, sowieso enorm bedankt dat je uberhaupt de tijd hebt genomen om hier te komen kijken en lezen!
