Ola lieve lezer,
Leuk dat je de tijd neemt om deze blog te lezen, waarvoor dank!
Op 10 augustus 2026 ben ik op mijn fiets gestapt. Inmiddels ben ik enkele weken onderweg. Op zoek naar... Op zoek naar de locatie op een foto die ik jaren geleden online vond en me sinds die dag heeft beziggehouden.
Tijd voor een blog update!
--
Right now
Momenteel zit ik in Valencia, ik zit hier enkele dagen omdat (jawel... het is weer es zover), er wat probleempies zijn met de fiets. Nu deze bij de maker staat heb ik tijd om een bloggie te tikken.
Tijdens het fietsen afgelopen week bemerkte ik dat er een bepaalde tik in mijn ketting zat. Ik besloot te stoppen, fiets om te draaien en te inspecteren en voilà... Daar was het probleem. Een schakel was losgeschoten.
Dus ik ff GoogleMapsen, zat er een fietsenmaker op 8 minuutjes. Nou, dat durfde ik nog wel aan... Fiets weer opgeladen (met tassen dan he, geen batterij natuulk...) en die kant op getrapt.
Nou ja, die fietsenmaker sprak geen woord Engels, en ondergetekende geen woord Spaans. Nou ja... op "Una Cerveza por Favor, gracias" na dan, dus de vertaal app erbij gepakt, en op die manier wat met elkaar kunnen communiceren.
Het hoge woord kwam er snel uit, en daar was geen vertaling voor nodig "finish... finish". Wat niet betekende dat hij klaar was, maar dat mijn ketting klaar was. En daarbij enkele tandwielen en mijn derailleur, of derrailleur moet je 't spellen volgens mij. Probleem dus...
Maar ik dacht... heehhh, hoe dan? Deze fiets heb ik aangeschaft voordat ik dit avontuur aan ging, en naar Jakarta ook wel her en der wat moeten vervangen, maar niet na 2000km al.
Long story short... ik fiets nu met 1 tandwiel voor, en 10 achter. Wat betekent dat de ketting dus sneller slijt, en daarbij de tandwielen ook. Ze adviseerde mij na elke 1000km een nieuwe ketting erop te zetten.
Ik heb hier nooit over nagedacht, gezien ik 22.000km naar Jakarta op 3 kettingen heb gedaan zonder al te veel gedoe. Of dit helemaal slim was, weet ik ook niet. Maar ja 't werkte. Soms is dat ook gewoon de vibe.
Enfin, eindstand, hierdoor is dus meer versleten / kapoet dan nodig was, en dat wordt nu gefixt.
Oke, dit even korte status update.
Hieronder meer over het vertrek.
--
An Open Window
Deze tocht ben ik met een hele andere instelling vertrokken dan mijn fietstocht naar Jakarta. Waar ik naar Jakarta het idee had een tijdje weg te blijven, voelt deze tocht toch als een 'kleine' trip. En ik heb dit onbewust ook zo aangevlogen. Wat simpelweg betekent dat ik vrij onvoorbereid ben vertrokken.
Natuurlijk wel bewapend met de nodige spulletjes, de ervaring van mijn vorige reis, de nodige tools en andere randzaken mee. Maar meer in de zin van dat ik met een andere mindset ben vertrokken.
Jakarta was een verre reis, culturen leren kennen, lekker eten, mooie plekken zien en bovenal genieten. De instelling van An Open Window is vooral de zoektocht naar het beeld als uitgangspunt.
Daarbij ook mijn keuze om deze zoektocht vast te leggen door middel van fotografie en film. Waarmee ik hoop aan het einde van dit avontuur genoeg beeldmateriaal en verhaal heb om dit te verwerken tot een documentaire / boek / zine / expo of wat dan ook maar.
--
Ff inkomen
De eerste paar dagen na mijn vertrek was ik vooral bezig met kilometers maken, de grens over en 'in de flow' komen. Na ongeveer 5 dagen kwam ik lekker in het ritme. Opstaan met de zon, shit opruimen, fietsje opstappen en trappennnnn... Heerlijk.
Ik volg de rivieren naar beneden, via België door naar Frankrijk. Via de Saône doortrappen naar Lyon, waar de Saône overgaat in de Rhône.
Pff... wat een mooie rivieren zijn dat trouwens... Mocht ik ooit de jackpot winnen, koop ik daar een casa'tje langs 't water. Zo niet, dan een huissie aan de IJssel, doe ik 't ook wel voor hoor... Ben niet zo moeilijk.
Ondertussen gaat de gedachte aan de foto door mijn hoofd. De locatie waarnaar ik op zoek ben. Inmiddels weet ik dat deze foto ergens in Marokko gemaakt is, dus ik fiets door naar beneden.
--
Documenteren
Het vastleggen van deze reis, daar moet ik mijn draai in vinden. Want... als ik fiets, wil ik lekker fietsen. Ik zie prachtige plekken, mooie vormen, bijzondere dieren en veel meer. Genoeg momenten om de camera te grijpen en te schieten.
Maar afstappen, statiefje neerzetten, camera instellen en doen alsof je er net langsfietst zijn een paar stappen die soms voelen alsof het een moetje is. En daar zit de struggle.
Gelukkig heb ik een drone mee, die mij simpel volgt zonder dat ik hem hoef te besturen, zo kan ik toch het een en ander vastleggen. Nadeel hiervan is... ik ben zelf steeds in beeld.
Tijdens het fietsen beweegt het lichaam, en is er ruimte in het hoofd om na te denken. Ik denk aan hoe ik de documentaire zou aanvliegen, ik twijfel of ik überhaupt een documentaire moet maken. Ik bedenk verhaallijnen, zit urenlang te voice-overen, ik bedenk grappige one-liners om het verhaal leuker te maken. Ik denk na over een eventuele expositie, en hoe ik de bezoekers mijn ervaringen kan laten ervaren.
Ik vraag mezelf af waarom ik dit doe, ik kan toch ook gewoon lekker dit avontuur uit fietsen zonder het te documenteren? Ik denk na over of ik niet meer moet vastleggen. Ik denk na over korte video's zoals "My 5 golden for wildcamping". Ik denk na of ik sidequests kan bedenken tijdens de route. Zo stuitte ik onlangs op informatie over een van de hoogste bergen in Spanje, Pico Veleta, en flirt met de gedachte die mee te pakken. Deze ruis houdt me bezig, ennn... is dit dan ook weer iets om te documenteren? Enfin, dat dus.
--
Fietsen
Ik geniet van de dagen op de fiets, het is hier heet. Kamperen gaat eenvoudig en ik vind over het algemeen vrij makkelijk mooie en relaxte wildkampeerspotjes.
Zelden kom ik andere 'fietsreizigers' tegen. Wat wellicht logisch is, want ik heb tot nu toe de bekende routes vermeden. Her en der zie ik er eentje, dan wuif je even en fiets je door. Ik voel hier geen behoefte om gelijk met deze mensen te gaan ouwehoeren.
In Frankrijk fietste ik een stuk langs 't water. Daar stond een gozer te schuilen voor de zon. Hij stond op 't punt weer weg te fietsen en wachtte even totdat ik passeerde. Hij bleef voor iets van 15 minuten achter me fietsen en kwam toen naast me. Hij had net 2 weken gefietst en was z'n laatste moed aan 't verzamelen voor de laatste 10km naar 't station. We kletsten wat en wisselden gegevens uit. Hij zei "Als je in Girona bent, kun je bij mij overnachten".
En zo geschiedde, ik heb enkele dagen bij hem in hartje Girona verbleven. Hij heeft me een rondleiding gegeven, ik heb hem als bedankje getrakteerd op tapas. Toch bijzonder hoe zoiets dan weer werkt. 10 minuten samen fietsen, 3 nachten gratis in hartje Girona! Thanks Albert!
Oke, ik houd het hier even bij. Het voelt een beetje als een warrig verhaal. En dat is het misschien ook even op dit moment. Wat prrrrrima is. Ik zit hier iig met m'n dikke reet in 30 graden, terwijl bij jullie de blaadjes alweer van de bomen vallen hehehehe.
Mocht je het tot hier hebben gered, dikke shoutout naar jezelf!
Bedankt voor de lieve berichtjes via Instagram, donaties, het meedenken over routes, het aanbieden van plekken en wat dan niet allemaal!
Wordt enorm gewaardeerd! ❤️
One love!
Ola sweet reader,
Nice of you to take the time to read this blog, appreciate it!
On August 10, 2026, I hopped on my bike. By now, I've been on the road for a few weeks. Looking for... Looking for the location in a photo I found online years ago and that's been on my mind ever since.
Time for a blog update!
--
Right now
Right now I'm chilling in Valencia. I'm staying here for a few days because (yeah... here we go again), there are some minor issues with the bike. Now that it's at the builder's, I have some time to tap out a quick bloggie.
While cycling last week, I noticed a certain ticking sound in my chain. I decided to stop, flip the bike over, inspect it, and voilà... There was the problem. A link had snapped.
So I quickly checked Google Maps, and there was a bike repair shop just 8 minutes away. Well, I figured I'd dare that... Loaded the bike back up (with the panniers, not the battery of course...) and pedaled that way.
Well, that bike mechanic didn't speak a single word of English, and yours truly didn't speak a single word of Spanish. Well... aside from "Una Cerveza por Favor, gracias", so I pulled out the translate app, and that's how we managed to communicate.
The writing was on the wall pretty quickly, and no translation was needed for "finish... finish". Which didn't mean he was done, but that my chain was done. And along with it, a few gear cogs and my derailleur. So, problem...
But I thought... wait a minute, how? I bought this bike before starting this adventure, and sure, I had to replace a few things here and there on the way to Jakarta, but not after just 2,000km.
Long story short... I'm currently cycling with 1 front chainring and 10 in the back. Which means the chain wears out faster, and the gears along with it. They advised me to put a new chain on every 1,000km.
I've never really thought about this, considering I did 22,000km to Jakarta on just 3 chains without too much hassle. Whether that was entirely smart, I honestly don't know either. But hey, it worked. Sometimes that's just the vibe.
Anyway, bottom line, because of this more is worn out / broken than was necessary, and that's getting fixed right now.
Okay, that's just a short status update.
Below is more about the departure.
--
An Open Window
I set off on this journey with a completely different mindset compared to my bike trip to Jakarta. Where I had the feeling I would be away for quite a while heading to Jakarta, this trip still feels like a 'small' trip. And subconsciously, I've approached it that way too. Which simply means I left pretty unprepared.
Of course, armed with the necessary gear, the experience from my previous trip, the right tools, and other random things. But more in the sense that I departed with a different mindset.
Jakarta was a distant journey, getting to know cultures, good food, seeing beautiful places, and above all, enjoying the ride. The mindset of An Open Window is primarily the search for that image as a starting point.
Along with that is my choice to capture this search through photography and film. With which I hope that by the end of this adventure, I'll have enough footage and story to turn it into a documentary, book, zine, expo, or whatever.
--
Getting into the groove
The first few days after my departure were mainly about making miles, crossing the border, and getting 'in the flow'. After about 5 days I got nicely into the rhythm. Wake up with the sun, pack up the shit, hop on the bike, and pedal... Lovely.
I'm following the rivers down, through Belgium and into France. Pedaling via the Saône down to Lyon, where the Saône flows into the Rhône.
Pff... what stunning rivers those are by the way... If I ever win the jackpot, I'm buying a little casa alongside the water there. If not, a little house by the IJssel (most beautifull river in The Netherlands), I'll take that too... I'm not that picky.
In the meantime, thoughts of the photo keep running through my head. The location I am looking for. By now I know this picture was taken somewhere in Morocco, so I'm cycling further down.
--
Documenting
Capturing this journey—that's something I still need to find my groove in. Because... when I'm cycling, I just want to cycle. I see gorgeous places, cool shapes, special animals, and so much more. Plenty of moments to grab the camera and shoot.
Yet getting off, setting up the tripod, adjusting the camera, and pretending like you just happened to cycle past are a few steps that sometimes feel like a chore. And that's the struggle.
Fortunately, I have a drone with me that simply follows me without me having to operate it, allowing me to capture a thing or two. The downside of this is... I'm constantly in the frame myself.
While cycling, the body moves, and there is space in the head to think. I think about how I would approach the documentary, I doubt whether I should even make a documentary at all. I come up with storylines, spend hours voice-overing in my head, I think of funny one-liners to make the story more entertaining. I think about a potential exhibition, and how I can let visitors experience my experiences.
I ask myself why I'm doing this; can't I just smoothly cycle through this adventure without documenting it? I wonder if I shouldn't be capturing more. I think about short videos like "My 5 golden rules for wildcamping". I wonder if I can come up with side quests along the route. For example, I recently stumbled upon information about one of the highest mountains in Spain, Pico Veleta, and I'm flirting with the idea of taking that on. This static noise occupies my mind, andnnn... is this yet another thing to document? Anyway, that kind of stuff.
--
Cycling
I'm enjoying the days on the bike, it's hot here. Camping is easy and generally, I find nice and relaxed wild camping spots pretty effortlessly.
Rarely do I bump into other 'bike travelers'. Which makes sense perhaps, because I've avoided the popular routes so far. Here and there I spot one, you wave for a moment and cycle on. I don't feel any urge to immediately start chattering with these people.
In France, I was cycling a stretch along the water. A guy was standing there sheltering from the sun. He was about to cycle off again and waited a bit until I passed. He stayed behind me for about 15 minutes and then pulled up alongside me. He had just finished a 2-week tour and was gathering his last bit of courage for the final 10km to the station. We chatted a bit and exchanged details. He said, "If you're in Girona, you can crash at my place."
And so it happened, I stayed with him in the heart of Girona for a few days. He gave me a tour, and I treated him to tapas as a thank you. Pretty special how things like that work out sometimes. Cycling together for 10 minutes, 3 nights for free right in the center of Girona! Thanks Albert!
Okay, I'll leave it at this for now. It feels a bit like a messy story. And maybe it is right at this moment. Which is prrrretty fine. Anyway, I'm sitting here with my fat ass in 30 degrees while the leaves are already falling off the trees back home hehehehe.
If you've made it this far, massive shoutout to yourself!
Thanks for the sweet messages via Instagram, donations, thinking along with routes, offering places to stay, and everything else!
It is hugely appreciated! ❤️
One love!
